The Killing Moon

Hallo België!

Ik heb vandaag een dagje vrij, dus ben vol op aan het relaxen! Morgen moet ik een hele dag naar stage, dus dan is het nu het moment om mijn batterijen wat op te laden. Oh ja, werken op een zondag…

Gisteren was het een heel actieve dag, of toch de helft ervan. Normaal moest ik me nog wat meer in de policies verdiepen, maar ik kreeg een ander werkje toegewezen. The venture houdt iedere avond een lijst bij met welke kinderen er aanwezig zijn. Het is een vast document, dat iedere dag wordt afgedrukt. Op het einde van de maand moet er opgeteld worden hoeveel kinderen er per dag aanwezig waren + het maandtotaal. Ik kreeg een lege lijst waarop ik moest bijhouden wie er allemaal aanwezig was die maand. Terwijl moet ik ook optellen hoeveel kinderen er in totaal aanwezig waren. Leuk… Streepjes trekken!

Mijn eerste reactie was: serious? This is the 21^ste century… Blijkbaar nog niet in The Venture. Op dit moment wordt er gewerkt aan een systeem, maar op dit moment lijkt het nog niet te werken. Vier uur later was ik eindelijk klaar, maar werd wel getrakteerd op een cupcake! So worth it!

Daarna mocht ik mee met The Super Juniors. Dit zijn de kinderen / jongeren tot 11 jaar die een soort van jeugdclub vormen. In het begin was er een Youth Club, voor Jongeren vanaf 11 jaar, tot de jongere kinderen zich achteruit gestoken voelden. Daarom werd The Super Juniors opgericht. Ze hebben ongeveer hetzelfde programma als The Youth Club, maar dan aangepast aan hun leeftijd.

Gisteren was er een uitstap gepland, naar een nieuwe playground in de buurt. Iedereen op de bus! Omdat het geregend had lag het terrein er wat modderig bij, tot groot ongenoegen van de kinderen. Ze kregen wel Wellies aan, maar konden toch niet allemaal verleid worden. Na een uurtje wouden hebben ze een poll gehouden om te zien wie er allemaal weg wou. Majority Rules… Tegen die tijd was ik al eens op mijn *** gevallen. Één van de meisjes vroeg om haar een duwtje te geven aan een schommel. Ik ging naar haar toe en daar ging ik dan. Een natte en vuile broek als gevolg.

Op zich vond ik het spijtig dat de kinderen niet meer enthousiast waren. Ik vond modder echt fantastisch als ik klein was. Gewoon even kind zijn en je volledig laten gaan. In dat opzicht zijn ze in The Venture wat meer verwend. Ze kunnen hoog en droog zitten als ze willen, het terrein is veel groter en er zijn meer mogelijkheden. Één van de begeleiders op de andere playground wist mij te vertellen dat deze nieuwe playground gebaseerd is op één van de eerste playgrounds in Denemarken. Deze is volledig voor en door de kinderen gemaakt. Er komen geen houten constructies als in The venture, maar enkel een paar kampen een zelfgemaakte bruggetjes over een riviertje. Ik vond het wel interessant om dit te horen. Op dit moment ben ik nog wat extra informatie aan het opzoeken over deze manier van werken. Ik denk niet dat er in België met dit gedachtegoed gewerkt wordt (Al weet ik dat niet voor de volle 100% zeker).

Ik denk dat we tegen een uur of 6 terugwaren in The Venture. Daar was het kampvuur al goed aan het knetteren en meteen gingen alle kinderen er rond staan. Na een tijdje was iedereen opgewarmd en één van de kinderen vroeg me om mee square te spelen. Ik had hier nog nooit van gehoord, dus wat doe je dan: uitleg vragen. Ik heb het wel twee keer moeten vragen, want ik snapte het de eerste keer niet *shame shame*

Tegen 7.30 waren de laatste kinderen naar huis en werd de playground afgesloten. Het was tijd om naar huis te gaan! Één van de lieve medewerkers gaf me een lift naar huis.. Dat spaarde me een 30 minuten lange wandeling! Ik was zo blij, want ik kon echt niet meer!

Thuisgekomen was het tijd om mijn resultaten online te checken, resultaat: geslaagd! Dubbel feest! Nu had ik nog een extra excuus om niet te koken, (buiten het feit dat ik gewoon niet meer kon). Ik ben dan maar Chinees gaan halen. Gelukkig is er eentje 3 huizen verder.. Op 20 minuutjes stond ik terug thuis met mijn lekker warm eten! (kip in zoetzure saus en gebakken rijst) Jammnnn….

Tot zover mijn update!

Morgen sta ik een hele dag op The Playground! Hopelijk is het dan iets warmer…


 
Elke



Ps. Het liedje van de dag heeft een speciale betekenis. Dit was het liedje dat door de kinderen gezongen werd op de terugreis naar The Venture. Het was echt fantastisch om ze bezig te horen! Bus Fun!

Somebody To Love!

Speciaal voor mijn liefste Sir Robin Bert!

The Wall Of luvvv! (update) 

We don’t need money to have a good time!

Hallo iedereen!

Ik ben net terug van mijn tweede dag stage. Het is ongelofelijk hectisch, niet normaal! The Venture doet zoveel, ik ben er zelf nog niet helemaal uit. Daarnaast sprak ik vandaag met een andere studente die er al drie weken is en zelfs zij weet nog niet alles. Lichte paniek!

Ik zal beginnen bij het begin. Gisteren moest ik van 12 tot 4 werken. Ik moest officieel gaan voor een teamvergadering, maar aangezien de hoofdpersonen niet aanwezig waren ging het niet door. In plaats daarvan kreeg ik nog wat meer informatie over The Venture, gevolgd door een meer fysieke inspanning. Er was namelijk een vrachtwagen gearriveerd met allemaal hout. Even ter verduidelijking: De playground bestaat uit allemaal houten constructies, een kasteel, een boot,… De boot is nog niet helemaal afgewerkt, daarvoor dus de vrachtwagen met hout.

Omdat vandaag de Minister van Onderwijs langskwam moest al het hout verwijderd worden. Leuk! Hef en tilwerk. Ik was hier helemaal niet op voorbereid! Daar stond ik dan op mijn allstars en mijn mooie jas. Ik kreeg dus een paar schoenen van "de werkmannen" en een geleende waterproof jas! Mijn armen doen er nog pijn van. Daarna moesten er nog enkele details afgewerkt worden, daarbij mocht ik ook helpen. Nietjes uit de muur trekken en nieuwe informatie omhoog hangen. Aan diversiteit geen gebrek!

The Venture zelf was die dag gesloten voor de kinderen / jongeren, aangezien er nog grote stronken op het terrein lagen. Het was net iets te gevaarlijk, wat veel frustratie met zich meebracht bij de jongeren. Uiteindelijk ben ik helemaal uitgeput naar huis gegaan. Ik kon echt niets meer aan! Gelukkig had ik nog wat spaghetti in de koelkast staan. Ik was zo trots op mijn spaghetti! Daarom dat ik hem wou delen met iedereen, inclusief de afwasbak! Laat het mij even uitleggen. Ik had mijn "restjes" in een potje gestoken. Ik wou dit potje terug dichtdoen, maar duwde net iets te hard. Op de één of andere manier kwam de pot in de afwasbak terecht (waar nog water in stond). Ik was op dat ogenblik zo wanhopig dat ik er zelf aan gedacht heb om de spaghetti er gewoon terug uit te halen. Enkel de afwaswater stukjes zou ik eruit laten. Dat was mijn plan, tot ik zag dat het water al in mijn pot was gelopen. Bye bye spaghetti! Ik was zo teleurgesteld…

Gelukkig had ik al een beetje in een kom gedaan om op te warmen, dus kon ik er toch nog een beetje van genieten. Mijn originele plan daarna was om vroeg in mijn bedje te kruipen. Dat was buiten mijn kotgenoot gerekend. Die een feestje besloot te houden, met een paar Duitsers die blijkbaar wouden bewijzen hoe goed hun Engels was. Even meer over mijn kotgenoot. Ik heb het hier over diegene die blijkbaar verdwenen was. Hij is blijkbaar terug opgedoken. Ik weet dit zeker, omdat ik hem eerst niet wou binnenlaten. Ik zat dinsdag in de keuken en ging net naar boven toen ik geklop hoorde. (Onze bel werkt niet). Ik deed open en kreeg een uitleg over mij, gevolgd door: "are you new here?". Ik wou hem dus niet binnenlaten, tot frustratie van hem. Ik dacht wat een freak staat hier nu voor mijn deur, tot bleek dat hij hier ook woont. Ach ja.. Ik heb mijn excuses dan maar aangeboden, shame on me!

Vandaag ben ik dan maar wat later opgestaan. Ik had niet zoveel zin om buiten te gaan, het was echt koud buiten! Ik had van 12 tot 6 vandaag. Het was terug super druk op The Venture. De minister ging bijna gaan komen en je voelde de stress echt hangen. Er werd een vuur aangestoken, omdat een paar schoolkinderen gingen langskomen om soep te maken met een 'dutch oven' boven het kampvuur.

Om het gezellig te houden moest ik van één van de medewerkers de leeftijd raden van alle andere medewerkers, inclusief hemzelf. Ik schatte hem 36 terwijl hij eigenlijk slechts 29 is. Ik had hem gewaarschuwd dat ik slecht ben in schatten, maar hij vond het blijkbaar grappig. Dus ging hij iedereen af en ik moest maar raden. Blijkbaar ben ik nog slechter dan ik dacht!

Mijn ergste was iemand van 24, 30 jaar oud schatten. Serieus! Ik voelde mij zo beschaamd..
Langs de andere kant vond ik het wel fijn dat ik zo betrokken werd.

Toen was het moment aangekomen, Mevrouw de Minister was gearriveerd. Het was een klein "oud" goedlachs vrouwtje. Iedereen de hand schudden, ja ja ook die van mij.. Ik mag toch een beetje trots zijn hé!
Wat een organisatie allemaal niet moet doen voor wat extra subsidiering.

Nadat de kinderen van de lagere school vertrokken waren, samen met de Minister kon de grote opkuis beginnen. Alles werd terug opgeborgen en op zijn plaats gezet. Daarna kreeg ik met de andere studente nog wat meer uitleg over The Venture en omliggende voorzieningen. It's a lot to take in!
Wel moet ik erbij zeggen, hoe meer uitleg ik krijg hoe meer ik me kan vinden bij de organisatie. Ze werken echt vanuit de gemeenschap en met de beste bedoelingen voor hun bezoekers. Zo werken ze met monitorring en inclusie werkers. Er is nog heel veel dat ik kan ontdekken over The Venture en ik kan niet wachten!

Daarna was het tijd voor het "saaiere" maar noodzakelijk werk: The policy lezen. Alle regels en onderliggende maatregels eens goed doornemen. Zodat ik mee ben op het vlak van straffen, roken, pesten en al die andere zaken! Op twee uur tijd heb ik 18 pagina's gelezen, nog niet eerst 1/3de… Het zal nog even doorbijten worden!

Vandaag is mij nog iets anders opgevallen, qua mentaliteit en prioriteiten van de bevolking hier. Niet dat ik iedereen over dezelfde kam probeer te scheren, laat dat duidelijk zijn. Wat ik wil zeggen is dat het soms raar is om deze taferelen te zien of erover te horen. Ik had niet gedacht dat er zo'n cultuurverschil ging zijn. Zo zie je maar dat je niet naar Afrika moet trekken om in contact te komen met een andere cultuurgevoel / samenhang van de gemeenschap.

Om een voorbeeld te geven: Het zal misschien onnozel klinken, maar ik was er wel van onder de indruk. Zo zag ik een vrouw met twee kleuters voor hun deur staan. Ze moesten naar binnen gaan, maar het ging niet snel genoeg blijkbaar. De mama riep: "If you don't fucking hurry, I shut the door, and you'll stay outside"". Ik was al geschokt omdat ik de kinderen op The Playground zoveel fuck hoorde gebruiken. "Give me the fucking paint", " What the fuck is taking so long?". Ik ben niet zo naïef om te denken dat kinderen in België niet vloeken, het is enkel de manier waarop. Fuck wordt hier gebruik alsof het een gewoon werkwoord is. Ik zal nog een manier moeten vinden om daar mee om te gaan… I'll keep you posted!

Tot zover mijn kleine update!

See you later HoHo's

Love you! xx


Clip van de dag >Made My Day!

The Times They Are A-changin’

Vandaag had ik voor de eerste keer les! Ik was echt mega zenuwachtig..

Een paar dagen geleden had ik een mailtje gekregen van Thoby om te vragen of het wel zou lukken om het lokaal te vinden. Anders mocht ik eerst langskomen op zijn kantoor en zouden we samen naar het lokaal gaan. Ik wou een beetje afstappen van het "hou mijn handje vast principe" en besloot om het zelf te doen. Op mijn weg naar het lokaal kwam ik Thoby tegen, waarop hij zei: "I'll see you in 5". Tot zover mijn independent moment!

Uiteindelijk leek het zo druk, dat ik toch nog alleen naar het lokaal moest gaan. Eerst stond ik aan het verkeerde lokaal. Het was bijna tijd dus ik klopte aan, waarop een hele klas mij aankeek alsof ik een alien was. Dus klopte ik aan bij het volgende lokaal. Gelukkig was dit wel het juiste! Ik werd meteen begroet door mijn "klasgenoten". Op dat moment waren ze er nog niet allemaal. (We zitten ongeveer met 25 samen) .

Aan het begin van de les werd ik voorgesteld door Thoby. (Wave Elke, Wave! There she is). Alsof ik op 20 meter afstand zat! Ik vond dat wel heel vriendelijk. Bij ons op school gebeurd dat niet…

De les op zich vond ik zeer interessant. Vandaag was het eigenlijk nog maar een introductie, maar toch werd mijn aandacht meteen getrokken. Tijdens deze lessen zullen we 3 thema's behandelen: Power, bureaucratise and professionalism. (Dat denk ik tenminste dat de thema's zijn)

Op het einde krijgen we drie vragen, hier moeten we eentje van kiezen en daar dan een paper over schrijven. Ik som ze even op:

1. How can power dynamics best be explained? Illustrate your answer with reference to your experiences of social education practice.
   
2. Do rationalized bureaucratic systems compromise effective social education practice?
   
3. How relevant is professional status for social education practitioners?
   

Geen bullsh*t dus…

In de lessen zelf krijgen we theorieën aangereikt, deze moeten wij dan linken en onderbouwen met de praktijk. Boeken worden in dit vak blijkbaar niet gebruikt. Enkel teksten worden uitgedeeld en die moeten we dan voorbereiden tegen de volgende les. Dit vak zal meer aandacht vragen dan ik had gedacht!

Wel vond ik het lesgeven op zich zeer interessant. Er word in dialoog gegaan, naar meningen gevraagd. Ben je het niet eens met iets, zeg het dan. "Even out the powerbalance"

Iets wat me zeker zal bijblijven uit de les is de McDonaldisation van de maatschappij. McDonald is efficiënt, maar niet effectief. "With a logo that looks like a golden butt crack" (Bij deze uitspraak lag ik echt plat!)

De les duurde iets langer dan een uur, daarna mocht ik naar huis. Ik moest wel in de namiddag terugkeren voor het tweede deel van de les. Deze wordt wel gegeven door een andere docente en geeft een andere invalshoek. Blijkbaar hebben ze hier ook een soort van hubwise waar slides op staan, die zal ik dan nog moeten zoeken!

In het begin van de les ging de focus naar mij. Ik moest iets over mezelf vertellen en daarna moest de rest van de klas iets over zichzelf vertellen. "It's just proper manners." In het begin voelde ik me een beetje geviseerd, maar uiteindelijk vond ik het wel fijn!

Misschien is dit wel belangrijk om te vermelden: ik ben de jongste! En met de jongste bedoel ik niet 2 – 3 jaar jonger, eerder 10! Er zijn wel mensen van begin de twintig vermoed ik, al ben ik niet zo goed in schatten!

Iedereen werkt trouwens ook al. Zij hebben stage in hun tweede jaar. Nu werken ze en komen ze 2 dagen/ week naar de les! The Hell! Dat had ik ook niet verwacht! Daar zit ik dan als "de studente", zonder echte werkervaring.

In deze les moeten we veel discussiëren over eigen ervaringen. Ik heb nog geen echte werkervaring, alleszins toch niet over dat onderwerp. Dus luisterde ik gewoon voor het meeste deel. Ik zat in de groep met 3 andere vriendelijke dames, ieder van hen gewapend met een eigen (sterke) mening! Ik vond het fantastisch om hen bezig te horen en vond het super dat ze me er bij betrokken!

Uiteindelijk bleek dat ik voor dit deel apart ook nog een paper ga moeten schrijven, over andere vragen! Oké, ik heb dit vak echt onderschat! MAAR, ik zie het wel volledig zitten.

Ik ben echt uitgeput op dit moment. Opletten is zo al niet mijn sterkste punt, maar als het dan nog eens in een andere taal is…

Mijn notities zijn ook echt afschuwelijk! Half in het Engels en de andere helft in het Nederlands…

Ik ben wel veel te weten gekomen vandaag. Namelijk dat het inschrijvingsgeld voor Britse universiteiten echt schandalig hoog ligt! £9,000 voor 1 jaar! WTF! De meeste mensen uit mijn klas hebben al kinderen en er werd mij verteld dat ze bang zijn dit niet te kunnen betalen.. Wat ook maar meer dan normaal is! Hoeveel mensen worden niet uitgesloten door deze hoge kosten? Echt niet normaal gewoon….

Daarnaast is het blijkbaar ook moeilijk om aan een job te geraken in het "youth work" sector. 2 mensen uit de klas hebben op dit moment geen werk. Frustraties alom! Ze moeten spreken over hun ervaringen, wat het er nog eens extra indrukt allemaal… één iemand vertelde dat ze nu bij Starbucks werkte, gewoon om haar 3 kinderen te kunnen onderhouden. Ze was het geloof in de opleiding wat verloren, wat meer dan normaal is in haar geval.

Persoonlijk vond ik dat de docente er nogal snel overging.. Het is de realiteit… De overheid neemt alle subsidies weg, vele ontslagen en weinig nieuwe openingen….

Daar gaat mijn ideaalbeeld…

Volgende week hoef ik al niet te gaan naar de les. Het is "half term", waardoor de kinderen thuis zijn. Aangezien de meeste kinderen hebben… > les herzet..

Fine by me! Dan heb ik meer tijd om mijn teksten voor te bereiden..

Vanavond ga ik spaghetti eten > lees: pot bolognaise saus, gekapt en een beetje ajuin erbij = eten!

Morgen eerste officiële dag stage! Let's hope for the best…



Liedje van de dag >    Klik hier! 
 
Elke

xx


 

Walk

Om te beginnen het liedje van de dag!

Ik ben vandaag op weg getrokken gewapend met mijn ipod! Toen ik terug kwam van de winkel - geladen als een ezel- speelde dit liedje. Ik ken het via Lien > Dit moet ik wel vermelden anders wordt ze kwaad! (Durf niet te zeggen dat het niet waar is!)

Ik liep voorbij het park echt aan het genieten en een eekhoorntje huppelde voorbij! Geen idee waarom, maar dit maakte me zo blij! Ik vergat zelfs even hoe zwaar mijn zakken waren. Gelukkig woon ik niet ver!
Vanavond hou ik het simpel, met eitjes! Geen moeilijke toestanden, just enjoy and relax!

Het is vandaag namelijk mijn "laatste vrije dag". Morgen moet ik naar de universiteit voor de eerste lessen en woensdag begint mijn stage! Ik ben zo zenuwachtig...
Wees gerust, ik laat zeker iets weten! Tenzij ik mezelf  van schaamte opgesloten heb in het tuinhuis. Ik ben hier namelijk nog onhandiger dan in België. Ik laat alles vallen en lijk soms helemaal geen controle te hebben over mijn eigen voeten!
Gelukkig ben ik nog niet van de trap gevallen *hout vasthouden*

Gisteren heb ik met 2 kotgenoten een filmdag gehouden > Movie sunday!
Ik had helemaal niets gepland tot ze ineens aan mijn kamerdeur opdaagden. Of ik mee wou gaan naar Blockbusters en een paar filmpjes huren. Waarom niet dacht ik.
Uiteindelijk huurden we: How to train your dragon, Wall E en Paul. Eén voor één films die ik nog niet had gezien en ik vraag me af waarom! Fantastisch gewoon!

Zo heb ik dus gisteren mijn dag doorgebracht! Zittend tegen de radiator naar een tv-scherm gapend.
Om de dag af te sluiten maakte ik heerlijke ovenfrietjes met kip! Jammnn... Al zeg ik het zelf...

Tot zover mijn kleine update!

Toedels! x

We built our own world!

In plaats van het liedje van de dag, vandaag een filmpje. Deze morgen heb ik mij laten vertellen dat deze filmpjes populair zijn in the UK!

Ik ben vandaag nog eens naar The Venture geweest om een een weekschema te krijgen voor volgende week. It's looking good! Stilletjes aan beginnen alle puzzelstukjes samen te vallen, waar ik zeer blij om ben! Het begint hier wel kouder te worden en grauwe regen valt naar beneden! Ik denk dat het niet veel langer meer gaat duren voor de sneeuw hier ook uit de lucht valt!

If it means a lot to you

Vandaag heb ik een dagje vrij gekregen. Ik heb het rustig aan gedaan, gisteren daarentegen was van een heel ander kaliber.

Om 10 uur moest ik mij melden aan het bureau van Thoby Miller. Ik dacht dat ik een kortere route gevonden had, maar blijkbaar had ik de verkeerde afslag genomen. Resultaat 45 minuten stappen in plaats van de normale 25 minuten. Ik was zo opgejaagd omdat ik te laat was, dat ik helemaal rood het bureau van Thoby binnen struikelde. Daarnaast besloten mijn schoenzolen het op te geven, met een blaar tot gevolg.

It was not my day!

Na wat uitleg te hebben gekregen over het vak dat ik ga volgen en mijn stageplaats gingen we naar de administratie om mijn studentenkaart in orde te brengen. Blijkbaar moet je hier in sommige gebouwen gebruik maken van die kaart, anders mag je niet binnen! Ik was een beetje bang, aangezien ik volgende week al begin. Ik dacht: "Ik ga die kaart nooit op tijd hebben". Niets was minder waar, op nog geen 10 minuten had ik ze in mijn handen. Hier nemen ze blijkbaar een foto via de webcam en kunnen ze deze direct op een plastic kaart printen = fancy!

Tijdens de middag ging ik naar huis, via mijn vertrouwde route deze keer, maar ik werd op 2 uur al terug verwacht. Dan ben ik met Thoby naar The Venture gereden. De eerste keer in een auto met het stuur langs de andere kant! Ik heb echt mijn ogen uitgekeken!
Mijn stageplaats ligt achter Tesco. Dat is iets langer stappen, maar wel doenbaar.

Daar aangekomen maakte ik kennis met het personeel, waaronder een ex-studente van Thoby. Hij liet mij bij haar achter, en vertrok zelf terug richting de universiteit. Ik kreeg een boekje toegestopt met daarin de geschiedenis van The Venture. Daarna mocht ik vragen stellen. Ik vond ze heel erg vriendelijk en voelde mij meteen op mijn gemak!

De onderliggende visie van The Venture vond ik echt prachtig. Het is ontstaan vanuit een gemeenschap en niet via een overkoepelde voorziening. Toen ik klaar was met lezen begonnen de kinderen toe te stromen. Dus stelde iemand voor dat ik meteen mee naar beneden ging om kennis te maken met de kinderen. Dik gekleed zijn was de boodschap, want alles is buiten te doen! The venture is een adventure playground. Er is een groot voetbalveld, een immens kasteel gemaakt uit hout en een soort van schip. De kinderen stromen toe en beginnen meteen te spelen. Ze lopen rond en beginnen overal aan te hangen.

Meteen werd ik uitgenodigd om op het schip te komen. Hiervoor moest ik eerst omhoog klimmen en een stukje overbruggen waar geen beveiliging was. Één van de kinderen ging aan een balk hangen, met daaronder een gapend gat. Ik dacht dat mijn hart ging stilstaan, maar blijkbaar is dat allemaal meer dan normaal! Dat zal nog wennen worden. De aanpak is heel anders dan in België! Ik zie het als een uitdaging, we zien wel waar ik uitkom.

De kinderen zelf waren fantastisch. Ze komen naar je toe, bekijken je en zeggen: "you're new! Who are you?". Meteen is er interesse en komen er allerlei vragen, geen vraag te belachelijk! Zo moest ik meteen bewijzen dat ik van België kwam, door tot 10 te tellen in het Nederlands. Niet dat zij dat konden controleren, maar ze wouden het toch horen.

Uiteindelijk ben ik een goede twee uur gebleven op de playground. Ondertussen was het al goed donker geworden. Op mijn weg naar huis maakte ik een tussenstop bij Tesco, ik moest namelijk nog eten hebben! Uiteindelijk is het appelmoes met aardappelen en worst geworden. Al zeg ik het zelf, het was lekker! Hopelijk blijft het duren, tot nu toe ben ik zeer tevreden met mijn eigen kookkunsten! Wel zou ik het nog niet aan iemand anders voorschotelen! Dat vertelde ik ook mijn kotgenoten. Zij trakteerden me namelijk al op een maaltijd. Ik vertelde hen, dat wanneer ik zekerder was ik eens voor hun zou koken!

De avond werd afgesloten met een lekker stukje Rocky road en een anime film! Blijkbaar is er veel dat ik nog niet ken in deze wereld. Lang Leve, Levenslang leren!

Met deze wijze woorden sluit ik af voor vandaag!

Groetjes xx